به نقل از یادداشت های یک توپ سرگردان در تلگرام looseball امروز آمدم سالن بسکتبال ی…

نوشته شده در نوشته شده در بسکتبال

به نقل از یادداشت های یک توپ سرگردان در تلگرام looseball امروز آمدم سالن بسکتبال یک مدرسه توی دهات شمال شهرمون دقیقا قدم گرفتم طول زمین اش حدود ده دوازده متر از زیر بنای سالن شیخ السلام همون زیر پل دوم حافظ بلند تره ولی عرضش یکیه شاید سه چهار متر کم و زیادتر سه تا زمین بسکتبال عرضی و یک زمین بسکتبال طولی با شش هفت ردیف تماشاچی توی همین زمین خشتک آوردند که بیا و ببین. خوشگل، تمیز، پر نور، هوای خوب. همزمان سه تا تیم میتونه بازی کنه. یه عالمه بچه دارند حال میکنند. پدر مادر ها هم خر غشو میرند.

شکر خدا بسکتبال که نداریم هیچ، ماشالله آرشیتکت ورزشی ساز هم نداریم.

خبرنگاران و بسکتبال نویس ها در به در دنبال سجایای اخلاقی رئیس مستعفی می‌گردند که برایش قصه بنویسند غم انگیز است.

کسی خبر داره این اسکار بسکتبال – که دوروزه داره توی حلقوم مان میتپانند – چیست و چه فدراسیون های دیگری گرفته اند. نکنه اینم مثل مدارک دکترای زمان چیتوز است؟

سرپرست تیم ملی بسکتبال ایران گفت دلیل باخت ایران به عراق اعلام خبر استعفای ریس فدراسیون قبل از بازی بود یعنی چی این حرف؟ یعنی بازیکن ها نگران شدند که وقتی برگردند ایران زیر آبش شون بخوره؟ یا احساس میکردند به رئیس فدراسیون ظلم شده و در اعتراض به وزارت ورزش به عراق باختن؟ آخه یعنی چی؟
ارتباط بین برکناری رئیس فدراسیون و دفاع نکردن بازیکن ملی داخل سه ثانیه را پیدا کنید!

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *