بچه های ما باید توی محیط سرشار از پشتکار و خلاقیت رشد کنند و طوری تربیت بشن که …

نوشته شده در نوشته شده در بسکتبال

بچه های ما باید توی محیط سرشار از پشتکار و خلاقیت رشد کنند و طوری تربیت بشن که خودشون یاد بگیرند خودشون رو تربیت کنند.

توی زندگی واقعی همیشه معلم بیرونی و پدر و مادر کنارشون نیستند

تجربه ی موفق نسل های قبلی در کل جهان این مطالب رو نشون میده

آینده ی ایران اسلامی نیاز به انسان های پرتلاش و خلاق داره که مثل کوه به استقبال مشکلات برند.

آدمی که دنبال پشت میز نشینی و حقوق ثابت و بخور و بخواب و فرار از تلاش و کار باشه

و دنبال کارمندی باشه و هیچ خلاقیتی از خودش نشون نده

و هیچ تلاشی برای رشد و تغییر دنیای اطرافش نمیکنه ، خودش باید بشینه فکر کنه و خودش در فلسفه ی وجود خودش هم باید شک کنه. چه برسه به انسانیت و مسلمونی. گول شیطون رو نخوریم. مملکت هایی که ساخته شدند با تلاش و گرسنگی کشیدن به جایی رسیدن.

گیرم که ما یا بچه هامون مثل فیلم ها راحت زندگی کردن و زندگی ظاهری و نباتی خوبی داشتیم که بخدا آخرش دلزدگی و افسردگیه دوستان.

پیامبران و پیامبر خاتم و 13 معصوم دیگه کی و چه وقت از ما خواستند اهل ساختن نباشیم. و خدمت رسوندن به خلق خدا رو فراموش کنیم بچسبیم به خانواده مون و شکم و خوشگذرانی و لذت زودگذر

انقلاب کردن و خیلی ها خسته شدند و رها کردند کار رو نصفه کاره.
از پا نشستند و فکرهاشون مسموم شد که وضع الان اینه.

مطالعات و آمار نشون میده اون کودکانی که بزرگ میشن و تا 50 سالگی به #موفقیت دائمی و پایدار میرسند لزوما #شاگرد_اول نبودند.

#کارآفرینان همه اهل ریسک هستند

مدرسه های ما چقدر #ریسک کردن یاد میدن و چقدر مدیریت ریسک یاد میدن؟ اصلا خودشون چقدر مبانی و اصول رو #مطالعه کردند؟

آقا اصلا یاد هم ندن. چقدر بچه رو عادت میدن که بسته فکر نکنه و در فقط چارچوب یاد گرفته ها و چیز هایی که بهش دیکته میشه اکتفا نکنه.

بچه های ما در محیط واقعی زندگی روزمره در طول 50 سال امتحان میشن. و اونجا همه ی پاسخ ها بهشون دیکته نمیشه و خودشون هم باید اهل یادگیری و کشف پاسخ ها باشن.

مدرسه باید کاری کنه که بچه های ما خودجوش بتونن فکر کنن و مساله رو شرح بدن و برای خودشون توضیح بدن و مرور کنند.

اینها بدون روحیه ی شاد و پرانرژی غیرممکنه

بچه های ما باید یاد بگیرن که چیزها و نکات جدید رو خودشون کشف کنن… حفظیجات همه در گوگل هست. ما در آینده نیاز به درک و فهم و کشف و اختراع و نبوغ داریم.

کسانی موفق هستند که اهل جستجو و مطالعه و فهم و کشف قدم های بعدی که (هنوز جایی نوشته نشده ست) باشند.

توی همه ی کشور ها اون کسانیکه در بزرگسالی شون کارها و خدمات بزرگ انجام دادند لزوما هیچوقت شاگرد اول نبودند. با شاخص معدل و نمره ی کل فقط میشه شاگرد خوبی بود. نهایتا مهندس شد و کارمند خوبی برای پولدار شدن کارآفرینا تحویل جامعه داد که همیشه کارمند باقی میمونند.

پس معدل کل هیچ جای غرور بیجا نداره.
نه برای پدر و مادر نه برای خود بچه ها

تنها نمره ی بیست یا 19 و حفظ کردن و تحویل معلم دادن عین اون چیزی که دیکته شده یک کامپیوتر میسازید که گوگل قطعا سریعتر از اون بچه ی ماست.

اول باید فکر های ما با هم سینک بشه. هم فاز و هم فرکانس بشیم. قلب هامون و ایدئولوژی و تفکر مون به هم نزدیک بشه.

موفق باشید

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *